W połowie stycznia rozpoczęły się w naszej stajni zajęcia z hipoterapii. Prowadzi je Katarzyna Figurska wykwalifikowana hipoterapeutka, otwarta i ciepła, kochająca dzieci. Jest studentką psychologii. Jeździectwem zajmuje się od 12 roku życia, lubi pracę z końmi . Dzięki temu, że zna dobrze psychikę ludzi i koni może osiągać bardzo dobre rezultaty w swojej pracy.

CO TO JEST HIPOTERAPIA?

Hipoterapia jest znaną praktycznie na całym świecie metodą rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Jest to ukierunkowane działanie terapeutyczne, mające służyć poprawie funkcjonowania człowieka w sferze fizycznej, emocjonalnej, poznawczej i społecznej, podczas którego specjalnie przygotowany koń stanowi integralna część procesu terapeutycznego. W hipoterapii wykorzystuje się elementy lecznicze, edukacyjne, wychowawcze, rekreacyjne i sportowe wzajemnie się przenikające i wzajemnie na siebie wpływające.

JAK TO DZIAŁA?

Stępujący koń przekazuje impulsy na pacjenta poprzez swój ruch, który u małych koni jest podobny do ruchu człowieka. Powoduje to poprawę równowagi, koordynacji i napięcia mięśniowego.

Już sam kontakt z koniem: czyszczenie koni, głaskanie, karmienie z ręki pozytywnie wpływa na psychikę, zwiększa poczucie własnej wartości i samodzielności osób niepełnosprawnych.

DLA KOGO?

Możliwości tej metody są niezwykle szerokie, od schorzeń typowo fizycznych po upośledzenia umysłowe. Terapia jest skierowana między innymi do osób z:

• Zespołem Downa
• Mózgowym porażeniem dziecięcym
• Stwardnieniem rozsianym
• Dystrofia mięśniową
• Autyzmem
• Upośledzeniami umysłowymi
• Mikrouszkodzeniami centralnego układu nerwowego
• Zaburzeniami emocjonalnymi
• Nadpobudliwością psychoruchową

SPECYFIKA HIPOTERAPII:

Dzięki swoim walorom koń w hipoterapii:

• daje wrażenie ludzkiego chodu przez trójwymiarowy ruch grzbietu końskiego (nauka chodzenia, usprawnianie chodzenia- mogą uczestniczyć małe dzieci- koniecznie siedzące; dzieci z porażeniem, spastyczne, wiotkie);
• hamuje przetrwałe odruchy postawy
• przywraca zaburzoną symetrię mięśni tułowia i koryguje postawę ciała(rozluźnianie i rozciąganie mięśni posturalnych- zwłaszcza dla dzieci z wadami postawy: siad prosty, wzmacnianie mięśni)
• zapobiega przykurczom i ograniczeniom ruchomości w stawach ( zwłaszcza u dzieci z porażeniem)
• zwiększa możliwości lokomocyjne
• pobudza zmysły (specyficzny zapach konia, temperatura, odgłosy, kształt)
• buduje i usprawnia równowagę
• uaktywnia ( wzrost aktywności ruchowej, koncentracji uwagi, dobrego samopoczucia)
• mobilizuje i nie nudzi, jest bezpieczny emocjonalnie ( wycisza, daje poczucie bezwarunkowej akceptacji, jest przyjazny, uczy samodzielności, współpracy)
• relaksuje (wycisza, np. dzieci z nadpobudliwością, dzieci zaburzone emocjonalnie, z problemami wychowawczymi).
• zmniejsza spastyczność mięśni- rozluźnia napięcie mięśniowe przez:

1. Rozgrzanie mięśni (temperatura konia-wyższa od ludzkiej)
2. Rytmicznie kołysanie w stępie
3. Przeciwstawne skręty biodra-barki spowodowanym ruchem konia

FORMY HIPOTERAPII:

Fizjoterapia na koniu- nacisk kładziony na prawidłowe wykorzystywanie właściwości ruchu konia na usprawnianie ruchowe pacjenta (dzieci z dysfunkcjami narządu ruchu);

Psychopedagogiczna jazda konna- wprowadza elementy psychoterapii i pedagogiki, logopedii, uczy i wychowuje. Zajęcia prowadzone są w formie zabawy. Przeznaczone są dla dzieci z upośledzeniem umysłowym, psychoruchowym, zaburzeniami emocjonalnymi, deficytami wzroku, słuchu( np. Autyzm, Zespół Aspergera, depresja, Zespół Downa). W takich zajęcia mogą uczestniczyć także dzieci sprawne ruchowo i intelektualnie( dla takich dzieci zajęcia trwają do godziny czasu);

Terapia z koniem- wykorzystuje emocjonalny kontakt z koniem pomagający pacjentowi w odblokowaniu się i pogłębianiu relacji z innymi ludźmi. Przeznaczona dla dzieci z zaburzeniami kontaktu społecznego, dzieci wycofane, lękowe, z zaburzeniami zachowania, niedostosowane społecznie.

Jazda rekreacyjna i sportowa dla osób niepełnosprawnych- utrzymywanie rezultatów terapeutycznych osiągniętych dzięki hipoterapii, wypracowanie nawyku stałego podnoszenia sprawności poprzez regularną aktywność fizyczną (także paraolimpiady) .

ONOTERAPIA ma zastosowanie takie samo jak hipoterapia. W przypadku tej metody do pracy wykorzystuje się osła.

W wielu przypadkach wybór osła do terapii jest znacznie lepszy. Jest to zwierzę mniejsze od konia, nie wywołuje lęku szczególnie u dzieci. Jest powolniejszy i ma dłuższy krok, jazda na nim jest płynniejsza niż na koniu. Futro osła jest długie i miękkie dzięki czemu dostarcza silniejszych bodźców czuciowych.

Osiołki są bardzo cierpliwe, pokorne, posłuszne, niezwykle szybko się uczą. Łatwo je szkolić do pracy z niepełnosprawnymi pacjentami. Bardzo przywiązują się do człowieka, są ciekawskie i towarzyskie te walory powodują, że łatwo nawiązać z nimi kontakt , terapia staje się przyjemną zabawą i niezapomniana przygodą.

.